پژو پارس

هفت سال پس از عرضه پژو 405 در ایران و به‌صورت دقیق‌تر در سال 1379، ایران‌خودرو تبلیغات خود را برای فروش مدلی جدید با نام «پرشیا» آغاز کرد؛ مدلی که البته اندکی بعد، به «پارس» تغییر نام داد. پژو پارس را باید فیس‌لیفتی فرانسوی از پژو 405 دانست که برای بازار کشورهای درحال توسعه و با الهام از پژو 406 طراحی شده است. ظاهر جذاب‌تر پارس در مقایسه با 405 باعث شد تا استقبال مشتریان ایرانی از این محصول بسیار چشمگیر باشد طوری‌که حتی با گذشت بیش از ربع قرن از مونتاژ آن، همچنان از محبوب‌ترین تولیدات داخلی است. پژو پارس این روزها در قالب دو تیپ با نام‌های پارس سال (با پیشرانه 1.8 لیتری XU7) و پارس LX (با پیشرانه 1.6 لیتری TU5) به مشتریان تحویل داده می‌شود که هر دو تیپ علی‌رغم شباهت‌های فنی و افت کیفیت در طی چند سال اخیر، از شرایط مناسبی در بازار فروش برخوردارند. ایران خودرو از اواخر سال 97، «رینگ آلومینیومی» را از تجهیزات استاندارد پارس LX و اتومات و همچنین «ترمز عقب دیسکی» را هم از تجهیزات استاندارد پارس LX حذف کرد. ایران خودرو همچنین از بهار 1401، تیپ‌های جدیدی را با نام «پارس سفارشی» و «پارس سفارشی ELX» به بازار فرستاد. در پارس سفارشی، هر دو آپشنی که قبلا از روی آن حذف شده بود را دوباره دیدم. این 2 آپشن عبارتند از: رینگ آلومینیوم و ترمز عقب دیسکی. علاوه بر این، شیشه‌های عقب نیز از نوع «دودی» هستند. اما در پارس سفارشی ELX علاوه بر این 3 آپشن‌ها، چندین ویژگی جدید دیگر نیز نصب شده‌ که عبارتند از: سنسور نور، سنسور باران، سنسور باد تایر، آینه تاشو برقی، صندلی برقی و مالتی مدیا (دوربین عقب با مانیتور لمسی). هر دوی این تیپ‌ها، هم با موتور XU7P و هم با موتور TU5 فروخته شدند و تنها تفاوت‌شان در آپشن، اضافه‌شدن «کروز کنترل» بود که فقط روی پارس TU5 سفارشی ELX نصب است. ایران خودرو به دلیل رعایت استانداردهای ایمنی، در سال 1402 آپشن‌های «چراغ دی لایت» و همچنین «چراغ پوزیشن لامپ» را به تجهیزات استاندارد خودرو اضافه کرد.